Zeynep Naz Sezgin

 

           HERKES BİR GÜN EVE DÖNER  Savaş zamanlarıydı o zamanlar.Sokağa çıkılmıyor,sokaklarda insanların ölü bedenleri vardı.Normalde anneannesi ve dört kişilik bir aile olarak yaşıyorlardı.Anneanne eşini de kaybetmesinin ardından kızının evine gelmişti fakat burada da çektiği kahra dayanamadı ve vefat etti.Bütün aile zaten dönemin zorluğundan cok etkileniyorlardı,bir de kaybettikleri büyüklerinden sonra iyice yıkıldılar.Baba,vatanı pahasına beş parasız askerlik yapıyordu.Bu yaşadıkları şartları geliştirmek ve özgür bir sekilde yasamak için bütün erkekler canla başla savaşıyorlardı.Anne ise terziydi,ev işlerinden vakit bulduğu zamanlarda bir iki parça kıyafet diker ve ailesine katkıda bulunmak için bunları satardı.Çocuklar bir kız bir erkek ikizlerdi ve 14 yaşındalardı.Babasının işleri hiç yolunda gitmiyordu,annesinin aldığı para ise bir diş kavuğunu bile doldurmuyordu.Ailenin geçimini sağlamak ve daha rahat yaşamak için yeni bir şeyler yapmaları ger...

 

 Her şey bana seni hatırlatıyor  Bazen gökyüzündeki yıldız Bazen beraber geçtiğimiz bir sokak Senin yokluğunda anılarınla yetiniyorum Bazen onlar da yetmiyor Senin gerek olduğunu anlıyorum Bazen düşünüyorum Sanki evrendeki bütün yıldızları  Gözlerine hapsetmissin Bakmaya kıyamıyorum Yanımda olmasan bile Baktığım her yerdesin Bazen okuduğum bir dize Bazen dinlediğim bir ezgi Yanımda olmasan bile Her zaman benimlesin.                                                 Zeynep Naz Sezgin

 Kültürümüz bizi biz yapar; milli değerlerimizi,geçmişimizi,geleneklerimizi anlatır.Kültürümüz unutuldukça kendi benliğimizi de unuturuz.Kendi ülkesiyle ilgili olmayan insan, ülkesinin yabancıdır. Kültürümüze yabancılaşmamak için dilimizi, tarihimizi, geçmişimizi unutmamalı; her daim yaşatmaya çalışmalıyız. Her toplumun kültürü ve yaşantısı farklıdır.Onlar,yabancı bir ülkede bir kadın heykelini anlayan bir göz ile uzun uzun süzerken; biz bir köylünün kıvrılmayan belini görünce ruhumuzun en büyük zevkini duyarız.Onların sinirlerine bir ürperiş getiren, fırtınayı andıran orkestra sesleri, bizde ise ıstırap çekenlerin acıklı nefesleri en hazin bir musiki yerine geçer.Bizim ise dağ gibi bir zeybeğin diz vuruşu kalbimizi derinden etkilerdi. "Kendi kültürüne sahip çıkmayan, kendi geleneklerini yaşamayan birisi kendi ülkesinde yabancıdır. İnsanların çalışarak öğrendiği birtakım sanatlar vardır; bunların kökü görgüdür, görgüye dayanarak yaşayanın hayatı bu bakımdan sanata uygun olur, oysa...