Zeynep Naz Sezgin

 

           HERKES BİR GÜN EVE DÖNER  Savaş zamanlarıydı o zamanlar.Sokağa çıkılmıyor,sokaklarda insanların ölü bedenleri vardı.Normalde anneannesi ve dört kişilik bir aile olarak yaşıyorlardı.Anneanne eşini de kaybetmesinin ardından kızının evine gelmişti fakat burada da çektiği kahra dayanamadı ve vefat etti.Bütün aile zaten dönemin zorluğundan cok etkileniyorlardı,bir de kaybettikleri büyüklerinden sonra iyice yıkıldılar.Baba,vatanı pahasına beş parasız askerlik yapıyordu.Bu yaşadıkları şartları geliştirmek ve özgür bir sekilde yasamak için bütün erkekler canla başla savaşıyorlardı.Anne ise terziydi,ev işlerinden vakit bulduğu zamanlarda bir iki parça kıyafet diker ve ailesine katkıda bulunmak için bunları satardı.Çocuklar bir kız bir erkek ikizlerdi ve 14 yaşındalardı.Babasının işleri hiç yolunda gitmiyordu,annesinin aldığı para ise bir diş kavuğunu bile doldurmuyordu.Ailenin geçimini sağlamak ve daha rahat yaşamak için yeni bir şeyler yapmaları ger...